De Heerlense cabaretier Raymond Clement trakteerde het publiek op alweer een bijzondere dialectvoorstelling. Met veel afwisseling in poses en stemmingen brengt Raymond een boeiende cabaretvorm. Rust in de voorstelling wordt afgewisseld met bijna gewelddadige humor en luide lachsalvo’s op de tribune. Geijkte taboes als het koningshuis en de kerk worden daarbij niet gespaard. Desondanks bleef de sfeer ontspannen en landde de voorstelling op het gehoor als een weldadige deken.

Geschreven door rien seip op 30-01-2009

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Toneelgroep de Bron trakteerde het publiek op een tiental vaginamonologen in Limburgs dialect. Letterlijk verbale “poespas” dus die werd opgesierd met evenveel bloemen als je vindt in de winkel en gepresenteerd door vijf dames in evenzo fleurige jurken. De combinatie met het grotendeels door jonge vrouwen bezette theater zorgde voor een bijzondere, universele belevenis met ontroerende en humoristische voordrachten rondom het vrouwelijke geslachtsdeel. De actrices waren dermate op dreef dat zij de schaarse heren in de zaal wisten te bewegen om daadwerkelijk k-u-t te roepen. Natuurlijk geen platvloersheid maar passend in de sfeer van de voorstelling. Een bijzondere avond waar ook de toneelgroep zelf zichtbaar van genoot.

Geschreven door rien seip op 23-01-2009

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

De folkgroep Greengrass heeft zich omgevormd tot Sally Goodin, een naam met niet meer betekenis dan dat het een meisje is met vocale talenten (niet in deze groep overigens). Samen met vader en zoon Peters – artiestennaam Mc Peters - tonen zij zich verslingerd aan traditionele Amerikaanse muziek, de muziek van de immigranten dus. Zij werden deze avond versterkt door gastzangeres Nicole Bolton. De songs brengen herinneringen aan de culturele volksverhuizingen van Europa naar het Amerika van weleer, en aan de tijd van de slavernij. Goodin en Mc Peters presenteren dit in een zeer ontspannen sfeer en met authentieke instrumenten. Aldus toverde het gezelschap de Karroessel om tot één grote huiskamer waarin het goed toeven was en het Vrijheidsbeeld zachtjes voorbijschoof.

Geschreven door rien seip op 17-01-2009

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Toneelgroep Blik strooit er in de tragikomedie Het Zouthuis royaal op los. Figuurlijk wel te verstaan. Via afwisselend komische en schrijnende dialogen worden verkilde familieverhoudingen op het punt van ontdooien gebracht. De bijbehorende personages worden door dit amateursgezelschap treffend neergezet. De rode draad in de enscenering is een lijkkistje dat het middelpunt vormt van indringende en ontroerende beelden die aanzetten tot diepere lagen van reflectie. Zo blijft je aandacht van begin tot einde gevangen in een enigszins bizar maar invoelbaar groepsdrama.

Geschreven door rien seip op 09-01-2009

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Theater Karroessel had deze avond de deuren geopend voor een inside ontmoeting in samenwerking met de Limburgse Federatie voor Amateurtoneel. Het werd een geanimeerd samenzijn met muzikale omlijsting door de “Legendary All Star RBR Big Band Sensation”. Al na binnenkomst wisten zij de aanwezigen in swinging mood te brengen. Het voorprogramma in het theater werd verzorg door drie junior actrices van de toneelgroep Niks. Met enige coaching aan de zijlijn gaven zij een leuk visueel spektakel ten beste. Dit was de aanloop naar de hoofdact Op Sterk Water, een gezelschap van vier spelers afkomstig uit het gelijknamige collectief van cabaretiers en acteurs. Het werd een heerlijke mix met de rijkelijk in het publiek vertegenwoordigde theatermensen. Dat is ook de kernformule van Op Sterk Water: geïmproviseerde sketches en muziek in samenspel met de toeschouwers. Dit alles in een professioneel strak jasje en in zeer hoog tempo. Je zit daardoor op het puntje van je stoel in een merkwaardige afwisseling van lachstuipen en verwondering. Na afloop zorgde de “Big Band” opnieuw voor gezellig rumoer in de bar. Ook de acteurs van de avond waren er bij, nu met een geheel in stijl geïmproviseerde smartlap over een eenzame “Gelaense jong”. Al met al dus een geslaagde injectie van en voor het LFA-netwerk.

Geschreven door rien seip op 26-11-2008

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Sarah Mc Quaid sloot haar drieluik in de Karroessel af met een solomatinee. Het compacte publiek genoot nog een keer van haar buitengewone stem en gitaar. Hoewel Sarah van Spaans / Amerikaanse afkomst is, draagt zij de Keltische mystiek in haar genen. Zij drinkt dan ook Ierse whisky (niet op het podium), die op deze middag ruimschoots voorhanden was in de stand van drankenhandel Vos. Sarah’s optreden roept het gevoel op dat je haar altijd al hebt gekend. Zij behoort tot de artiesten die doen denken aan Lucebert’s gezegde “alles van waarde is weerloos”. En passant deelde zij met ons haar wijsheid dat triestheid geen taboe zou moeten zijn. Droefheden zijn de dalen waarlangs je ook de toppen van het geluk beleeft, aldus Sarah. Dat Geleen intussen was omgetoverd in een witte sprookjeswereld zorgde voor een passende afsluiting, inclusief het vegen van de autoruiten.

Geschreven door rien seip op 23-11-2008

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Emile Rutten, bekend van het duo Veer en Vief, beleefde zijn debuut als solo artiest. De spanning was licht voelbaar, maar Emile ving doelbewust de aandacht van het publiek met zijn kenmerkende mimiek. Als Sinterklaas met levensechte pony toverde hij zichzelf om tot Kerstman en tot Emile zelf. Met ironisch cabaret stond hij garant voor vijf kwartier onbekommerde alledaagse humor. Zelfs een playback van de bekende conference van Wim Sonneveld en Ina van Faassen werd niet geschuwd (weet u wel, die conference rondom “de daad”). Een metamorfose in veelvoud dus. We zijn benieuwd naar het vervolg.

Geschreven door rien seip op 21-11-2008

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)

Terwijl de laatste uren van de zomertijd wegtikten genoot het vijftigkoppige publiek van een bijzondere combinatie. Het eerste uur wist Leine met haar natural jazz de toon te zetten voor een ontspannen avond met nostalgische tinten. Voor de senioren in het publiek deed de zachtheid in haar stem inderdaad denken aan de lang vervlogen tijden van Astrud Gilberto, de latin queen of Bossa Nova. (Hugo) Remmelt, (Thijs) Muus en Femke (Japing) zorgden voor een perfecte aansluiting. Als oude bekenden in de Karroessel wisten zij het publiek opnieuw te boeien met hun harmonische country-achtige muziek. In de stem van Muus herkende het publiek de legendarische Neil Young, en dat zal niet voor het eerst zijn geweest. Uiteraard konden de onderlinge Haagsche grapjes niet uitblijven, maar de ontspannen toon paste geheel in de sfeer van de avond. Gepassioneerde zang en muziek rondom een knappend kampvuur dat gevisualiseerd werd door het fluorescerend blonde haar van Femke. In zijn dankspeech wist Ben Heutmekers bij Hugo nog drie extra nummers te bedingen. Het werden er zelfs vier, waarna het publiek in de extra wintertijd nog lang kon nadromen.

Geschreven door rien seip op 25-10-2008

Foto's (klik voor grote diavoorstelling)