Terwijl de laatste uren van de zomertijd wegtikten genoot het vijftigkoppige publiek van een bijzondere combinatie. Het eerste uur wist Leine met haar natural jazz de toon te zetten voor een ontspannen avond met nostalgische tinten. Voor de senioren in het publiek deed de zachtheid in haar stem inderdaad denken aan de lang vervlogen tijden van Astrud Gilberto, de latin queen of Bossa Nova. (Hugo) Remmelt, (Thijs) Muus en Femke (Japing) zorgden voor een perfecte aansluiting. Als oude bekenden in de Karroessel wisten zij het publiek opnieuw te boeien met hun harmonische country-achtige muziek. In de stem van Muus herkende het publiek de legendarische Neil Young, en dat zal niet voor het eerst zijn geweest. Uiteraard konden de onderlinge Haagse grapjes niet uitblijven, maar de ontspannen toon paste geheel in de sfeer van de avond. Gepassioneerde zang en muziek rondom een knappend kampvuur dat gevisualiseerd werd door het fluorescerend blonde haar van Femke. In zijn dankspeech wist Ben Heutmekers bij Hugo nog drie extra nummers te bedingen. Het werden er zelfs vier, waarna het publiek in de extra wintertijd nog lang kon nadromen.